Ik beschouw het leven als een zoektocht.

In de jaren vijftig/zestig van de vorige eeuw ben ik opgegroeid in een lerarengezin. De normen en waarden die bij die tijd pasten, staan ook in ons gezin centraal. Op mijn zeventiende verlaat ik het ouderlijk huis en begint mijn zoektocht. Ik leer het grote belang van persoonlijke ontwikkeling kennen. Zij brengt mij vrijheid na de opvoeding in de benauwende jaren vijftig /zestig.

De studies verpleegkunde, geschiedenis en een hbo opleiding in het toerisme rond ik met succes af. In mijn queeste komen zeer diverse functies op mijn pad. Ik werkte als verpleegkundige, docent geschiedenis, manager van een herberg,  projectleider van onderwijsprojecten in het buitenland en als zakelijk directeur van een groot museum.

Op mijn vijftigste jaar werd het 'zoeken' langzaamaan een ‘vinden’, wanneer ik zelfstandig ga werken als trainer, coach en adviseur. Nog steeds haal ik inspiratie uit de ontmoeting en verbinding met mensen.

 

In mijn ontwikkeling spelen ideeën over persoonlijke groei een belangrijke rol. Vooral de lessen uit de praktische filosofie zijn voor mij leidend in mijn verlangen een vrij mens te worden/zijn.

In de briefwisseling met Joke en in het schrijven van het essay komen een aantal dingen samen: mijn zoektocht naar de essentie van wat mensen (en mijzelf) drijft, gecombineerd met een nieuwsgierigheid naar de cultuur die mijn denken al bijna zeventig jaar heeft beinvloed.

Ten slotte.....schrijven blijkt een groot genoegen.

  Gertrude Klinkhamer

           (1948)